Inburgeringscursus

Ik ben weer een stap verder met mijn inburgeringscursus in Noorwegen. Ik ben ingewijd in een belangerijk onderdeel van de Noorse cultuur. Een diep gewortelde traditie.
Boodschappen doen in Zweden!
In Zweden is vlees, kaas, snoep en niet te vergeten alcohol, veel goedkoper. Vlak over de grens, verscholen in de bossen, is een gigantisch winkelcentrum uit de grond gestampt. Een uithangbord heet ons in het Noors welkom. Dat komt goed uit: alle auto’s op de parkeerplaats hebben noorse kentekens.

Alles is groot. De parkeerplaats, de winkels. Schappen vol voedsel zo ver als je kan kijken.

Binnen zie ik dat de verpakkingen ook groter zijn. Dat laadt gemakkelijker in. Iedereen is aan het hamsteren. Ik voel me een beetje lullig met mijn mandje, een winkelwagen is wel het minste dat je vol kan gooien.
Het duurt een tijdje voordat ik doorheb waarom iedereen zo fanatiek is. Ik ben namelijk nog niet zo gewend aan de Noorse prijzen. Alles is inderdaad goedkoper. Ik begin met het vullen van mijn mandje. Wat kaas, wat vlees… Dan zie ik pas dat alle prijzen in Zweedse Kronen staan aangegeven, niet in Noorse Kronen! Ktsjing! Alles is in een keer 15 % goedkoper geworden. Nu ga ik los. Binnen een mum van tijd is mijn mandje vol. De rest van de spullen gooi ik maar in de winkelwagen van Joan & Sverre. Ik moet mezelf een beetje inhouden aangezien we niet zo veel ruimte in ons vriesvak hebben.

Lachend rekenen we af en laden we de auto in. Moe maar voldaan keren we terug naar Noorwegen. Net als de rest van het winkelend publiek. Bijna meteen staan we in de file voor de douane.

Het duurt meer dan een kwartier voor we bij de controle komen. Meer dan genoeg om onze onschuldige blik te oefenen. Niet dat we illegale hoeveelheden bij ons hebben, maar het is toch vervelend om alles uit te moeten pakken.
De douanier zwaait naar ons.
O jee.
Hij lacht en wijst naar de voorruit.
(Goed dat Liv Renate een douane vignet op de auto van haar ouders heeft geplakt…)
We lachen terug en rijden door. Naar huis.
Geslaagd.

3 Responses to “Inburgeringscursus”

  1. Onno Says:

    Tijd voor een stationcar en een vrieskist. Hoeveel kilometer is het eigenlijk rijden? En waarom nou weer Duits bier. Kunnen die vikkingen geen bier brouwen?

  2. Floris Says:

    Het is iets meer dan 100 kilometer. maar we waren dicht in de buurt (frederikstad) bij een tall-ship evenement. bootjes kijken. om speciaal heen-en-weer te rijden is niet lucratief, maar als je in de buurt bent kan je beter je koeltas bij je hebben.
    Het is trouwens Deens bier. Volgens mij zijn de Denen de enige die bier kunnen brouwen.
    Onze vriesvakjes zitten nu wel vol. als we meer willen invriezen moet er eerst een ijsdoos leeggegeten worden. ik denk dat ik daar wel een vrijwilliger voor kan vinden.

  3. Guido Says:

    He Floris,
    Nooit geweten dat noorwegen een land is met zo’n rijke tradities!

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.